Żabki Żyj zdrowo i kolorowo

Znalezione obrazy dla zapytania grafika wielkanocne zabawy z jajkami

WIELKANOCNE  ZABAWY
 
Wspólne, rodzinne malowanie pisanek to nie jedyny świąteczny zwyczaj, który może wprawić dzieci w zachwyt. W innych państwach maluchy również z wielką niecierpliwością czekają na nadejście Wielkanocy. I tak:
 
W POLSCE – nasze dzieci z radością stroją koszyczki wielkanocne. Z przejęciem malują pisanki i przyozdabiają święconkę świeżym bukszpanem oraz baziami. Ekscytująca jest też wyprawa w Wielką Sobotę do kościoła, by poświęcić pokarmy. Każdy malec z dumą niesie swój koszyczek i już w drodze powrotnej… podjada przysmaki z koszyczka i liże cukrowego baranka.
 
W USA 
– podobnie jak w Polsce, tam też kupuje się mnóstwo jajek i przyozdabia je, ale nie święci. Rodzice chowają pisanki przed dziećmi w różnych zakamarkach domu lub ogrodu. W niedzielny poranek z wypiekami na twarzy, maluchy przeszukują szuflady, szafy. Zaglądają pod każdy krzaczek i kamień w ogrodzie. Dzieci muszą znaleźć jak najwięcej jajek. W nagrodę mogą je zjeść albo wymienić na fanty: słodycze czy zabawki. Kurze jaja często zastępuje się bardziej lubianymi przez malców czekoladowymi.
 
W ROSJI – po śniadaniu wielkanocnym dzieci biorą udział w emocjonujących zawodach. Najpierw wybiera się, w ogrodzie lub na polu, porośnięte młodą trawą zbocza, z niewielkim spadkiem, albo przygotowuje się specjalny tor (z grubego kartonu czy z cienkiej blachy). Następnie każde z dzieci dostaje kilka ugotowanych pisanek. Potem maluchy kolejno wypuszczają (z jednego miejsca) jajka, a te toczą się w dół. Dziecko, którego jajko trafi w inne, zabiera je. Wygrywa ten, kto uzbiera najwięcej jajek.
 
W CZECHACH – w poniedziałkowy poranek mali Czesi chodzą od domu do domu, niczym u nas kolędnicy w okresie Bożego Narodzenia. Składają mieszkańcom życzenia i śpiewają wielkanocne piosenki. W nagrodę otrzymują pisanki. Potem urządzają zawody w ich zbijaniu. Stukają nawzajem pisanką o pisankę, aby sprawdzić, czyje jajko jest twardsze. Zwycięzca przejmuje pisankę przeciwnika. Wygrywa osoba, która uzbiera najwięcej jajek.
           
W NIEMCZECH – wielkanocny zajączek ukrywa kolorowe jaja w ogrodzie. Do każdej pisanki dołącza paczuszki ze słodyczami i prezentami. Całą noc z soboty na niedzielę maluchy śpią bardzo czujnie, by nie przegapić porannego bicia dzwonów kościelnych. Gdy te się odezwą, dzieci wyruszają na poszukiwania.

 

Nadejście wiosny

Kwitnące w drugiej połowie lutego kotki leszczyny pospolitej są jednym z pierwszych zwiastunów nadchodzącej wiosny. Ich pojawienie się stanowi umowny początek przedwiośnia. Mimo niskiej jeszcze temperatury spomiędzy topniejących płatów śniegu wydostają się kwiaty: przebiśniegi i zawilce. Pojawiają się też pierwsze ptaki powracające z ciepłych krajów: skowronki i czajki, które stosunkowo dobrze znoszą niskie temperatury.

Kalendarzowa wiosna rozpoczyna się 21 marca. Wtedy też cała przyroda budzi się do życia. Dni stają się dłuższe, robi się coraz cieplej. Już tylko nocami zdarzają się przymrozki. Topnieje zalegający gdzieniegdzie śnieg, zwiększa się wilgotność ziemi i powietrza. Wydłużający się dzień i wyższe temperatury wywołują duże zmiany w świecie roślin. W marcu budzą się do życia pierwsze (po leszczynach) drzewa i krzewy. Kiełkują też nasiona roślin jednorocznych. Najwięcej roślin kwitnie jednak późną wiosną.

Z zimowego snu budzą się owady stanowiące pożywienie ptaków coraz liczniej powracających z ciepłych krajów. Płazy, np. żaby i ropuchy, zaczynają składać skrzek, z którego rozwiną się nowe osobniki. Ptaki budują gniazda i składają jaja. Wiosna jest dla zwierząt idealną porą do rozrodu, gdyż mają zapewnioną dużą ilość pokarmu.

 
Znalezione obrazy dla zapytania grafika wiosenne drzewko

RODZINNA  ZABAWA
 
         Marzec nieodmiennie kojarzy nam się z rychłym przyjściem wiosny, a co za tym idzie ze zmianami, jakie zaczną dziać się w świecie przyrody.
         W te właśnie dni proponujemy wybrać się z dzieckiem na spacer i pozwolić mu wybrać jakieś drzewko lub inną roślinę, która zostanie jego „najbliższym przyjacielem” na następnych kilka miesięcy.
         Wytłumaczmy dziecku, że będziemy wielokrotnie odwiedzać „przyjaciela” i sprawdzać, co u niego słychać.
         Przy każdej kolejnej wizycie rozmawiajmy o tym, jak roślinka wygląda, jakie zmiany u niej widać, czy zaczęła już puszczać pąki, czy ma jakieś liście, może kwiaty?
         Zachęćmy dziecko, aby po każdej wizycie u „przyjaciela” rysowało jego aktualny portret. Zachowajmy te obrazki, a kiedy znów nadejdzie zima, z chęcią wspólnie pooglądamy ten, jedyny w swoim rodzaju „pamiętnik”.

 
 
Znalezione obrazy dla zapytania grafika zabawy dzieci wiosną
 
RADY NA WIOSENNĄ ALERGIĘ
 
Nadchodzi trudny czas dla alergików. Rośliny pylą, pyłki atakują głównie drogi oddechowe. Pojawia się katar, kaszel, łzawienie oczu. Jak skutecznie pomóc dziecku?

  1. OCZYSZCZAJ NOS.  Kilka razy dziennie podawaj maluszkowi do nosa sól fizjologiczną, spray z morską wodą. Oczyszczą go z pyłku.
  1. NA SPACER WYCHODŹCIE NAJLEPIEJ PO DESZCZU. Wtedy pyłków jest najmniej. Jeśli świeci słońce, zabieraj na spacer paczkę chusteczek i wodę. Gdy dziecku zaczną łzawić oczy lub pojawi się katar, przemyj mu buzie i oczy. Po powrocie do domu wykąp malca i zmień mu ubrania.
  1. KONIECZNIE IDŹ Z DZIECKIEM DO LEKARZA.  Jeśli ma silną alergię na pyłki, musi dostawać leki. Zwykle są to środki antyhistaminowe zmniejszające stan zapalny oraz antyalergiczne spreje do nosa.

JABŁKA – lekarstwo dobre na wszystko
 
         Jabłonie rosły w Europie już w epoce kamiennej. Wzmiankowane są w Biblii oraz w mitologii greckiej. O ich zbawiennym wpływie na nasze zdrowie pisał już Hipokrates (V-IV w. p.n.e.), a nadworny lekarz cesarzy rzymskich Galen (II w. n.e.), zalecał wino jabłkowe jako cudowne lekarstwo   na wszystkie dolegliwości. Jabłonie uprawiano w dawnej Polsce, a ich ślady znaleziono w Biskupinie. Niegdyś 3 lutego, w dzień św. Błażeja, patrona od bólu gardła, święcono w kościołach jabłka, które potem spożywali i ludzie, i zwierzęta.
       Jabłka są prawdziwą bombą korzystnych dla naszego zdrowia substancji. W jednym owocu jest ich około 300!. Jabłka zawierają witaminy   A, B, C,  a także żelazo, wapń, potas, fosfor, miedź, cynk, kobalt, nikiel, molibden  i mangan. Jedzenie owoców zaleca się przy niedokrwistości, awitaminozach, wyczerpaniu fizycznym i psychicznym oraz w schorzeniach przewodu pokarmowego. Sole zawarte w owocach korzystnie wpływają na pracę serca i nerek. Surowe tarte jabłka są skutecznym środkiem na zaparcia, natomiast jabłka pieczone podaje się przy biegunkach. Pektyny zawarte w jabłkach utrzymują stały poziom cholesterolu, przyspieszają gojenie się ran. Według najnowszych badań substancje zawarte w jabłkach zapobiegają również chorobom nowotworowym. Jedzenie jabłek przyczynia się do oczyszczania naszych zębów, ponieważ kwasy organiczne nie dopuszczają do rozwoju bakterii w jamie ustnej. Warto jeść również jabłka suszone, które dają sześć razy więcej energii niż owoce surowe.
         Najlepiej spożywać jabłka razem ze skórką, bowiem w niej znajduje się bardzo dużo korzystnych dla zdrowia substancji. By ich działanie było optymalne, jabłka powinno spożywać się na czczo. Niewskazane jest natomiast jedzenie jabłek późnym popołudniem i wieczorem, gdyż żołądek potrzebuje dużo czasu, by je strawić.
      


OWOCE
 
Owoce, podobnie jak warzywa, są bardzo ważne w codziennej diecie. Ich spożywanie nie jest zalecane tak często jak w przypadku warzyw, ale powinny znaleźć się na naszym talerzu codziennie.
 
1. WARTOŚĆ ODŻYWCZA

Wartość odżywcza owoców jest oceniania pod kątem zawartości w nich białka, węglowodanów, błonnika pokarmowego, witamin i minerałów. Owoce nie są dobrym źródłem białka. Najwięcej ma go awokado (2 g), nieco więcej jest go w owocach suszonych, np. bananach (3,8 g).
 
2. KALORYCZNOŚĆ OWOCÓW

Owoce są nieco bardziej kaloryczne niż warzywa, jednak można je podzielić na 4 grupy pod względem zawartości w nich cukrów prostych, co decyduje o kaloryczności. Grupa I, 2–5% zawartości węglowodanów (np. arbuzy, cytryny, poziomki, truskawki), grupa II, 5–10% (agrest, borówki, gruszki, jabłka, maliny), grupa III, 10–25% (np. banany, winogrona, czarne porzeczki), grupa IV do 75% (ananasy, mango, owoce suszone).
Przy wyborze owoców można sugerować się także indeksem glikemicznym. Należy wtedy wybierać te o IG poniżej 50.
 
3. ŹRÓDŁO WITAMIN I SOLI MINERALNYCH
 
Owoce dzielą się na trzy grupy pod kątem zawartości witamin. Owoce, które są źródłem witaminy C, owoce, które są źródłem beta-karotenu, oraz inne owoce. Owoce bogate w witaminę C to np. maliny, truskawki, porzeczki. Źródłem beta-karotenu są morele. Do trzeciej grupy należą np. jabłka, gruszki, śliwki.
 
4. ŹRÓDŁO ANTYOKSYDANTÓW

Antyoksydanty to związki zapobiegające reakcjom utleniania w organizmie. Nie tylko wyłapują wolne rodniki, ale także wspomagają antyoksydacyjne działanie witamin. Owoce są bardzo dobrym źródłem przeciwutleniaczy.
Witamina C, witamina E, glutation, likopen, kwercetyna, rutyna, koenzym Q10 – są to antyoksydanty, które można znaleźć w owocach i warzywach. Bogate w antyoksydanty są jagody, jeżyny, śliwki, maliny, wiśnie, aronia, granaty, czerwone winogrona, czerwone grejpfruty, pomarańcze i awokado.
 
5. ŹRÓDŁO BŁONNIKA

Owoce to cenne źródło błonnika, bardzo potrzebnego w diecie. Jest on ważny, ponieważ wspomaga pracę przewodu pokarmowego, wzmaga uczucie sytości, zmniejsza stężenie cholesterolu we krwi, zwiększa wydalanie tłuszczu.
 
6. WITAMINA C
 
Podczas obróbki owoców trzeba uważać na straty witaminy C. Owoców nie należy rozdrabniać zbyt wcześnie przed spożyciem. Lepiej spożywać je na surowo. Obrane i pokrojone owoce należy chronić przed dostępem powietrza, światła i ciepła.
 
7. OWOCE SUSZONE ZAMIAST SŁODYCZY
 
Owoce suszone